Hamamelis

De twee Hamamelis struiken in onze tuin staan in volle bloei. De gele Hamamelis mollis komt van oorsprong uit China. Daar werd de plant gevonden door Charles Maries (1851-1902). Maries was door de beroemde Engelse kweekersfamilie Veitch naar 'de Oost' gestuurd om nieuwe planten te vinden.
Kaft van de bollencatalogus uit 1900 van kwekerij Veitch & Sons

In China verging het Charles Maries niet goed. Hij kreeg er (onbekend met de mores) ruzie met de plaatselijke bevolking, werd beroofd en vluchtte naar Japan. Van de paar planten die hij nog kon meenemen was de Hamamelis er eentje.

In Engeland leidde het struikje een kwijnend bestaan op de kwekerij tot in 1900 de toenmalige directeur van de Royal Kew Gardens (die dit jaar 250 jaar bestaan) in het oog sprong. Dankzij diens extra aandacht begon de opmars en is de ontwikkeling sindsdien niet meer te stuiten. Ook in Neerlands Tuin is het een geliefde plant.

Meer avonturen over de westerse ontdekker van de Hamamelis zijn te lezen in Charles Maries: garden superintendent to two Indian Maharajahs 

Parrotia Persica - Perzisch IJzerhout

Onze Parrotia persica is dicht omringd door andere bomen, toch geeft deze foto nog een aardig beeld van de prachtige herfstkleuren die niet onderdoen voor die van de Acers.
Volgens sommige bronnen zoals bijvoorbeeld Barb blijft de Parrotia persica een vrij kleine boom (5-8 m.). Een bezoekje aan Barb's L'atelier Vert is overigens zeker de moeite waard. Ze schrijft lyrisch over haar passie voor fauna en flora. En de foto die ze bij haar verhaal over de Parrotia persica plaatst toont de prachtige rode bloesems, die in het voorjaar te verwachten zijn.

Greenbeam Pro vermeldt toch nog een aardige hoogte van zo'n 12 meter. Ons exemplaar van dit schitterende lid van de hamamelis familie bleef een tijd echt klein, maar er lijkt na twee jaar toch sprake te zijn van een groeispurt.

De Parrotia persica komt u raadt het al, uit Iran (bij de Caspische zee) en is in Nederland dan ook bekend als Perzisch IJzerhout. Toch herkennen we ons fiere boompje niet in de bijzonder wild om zich heen grijpende monsters in het Sonsbeeckpark in Breda. Aan het eind van een reeks foto's van de winters naakte bomen op de CuBra site (Cultureel Brabant) is ook weer het mooie rode bloemsempje te bewonderen.

Dat 'wilde' is wat gebeurd wanneer je de onderste takken niet snoeit, dat is ook goed te zien op de foto's van het Perzisch IJzerhout in het Amsterdams Westerpark. Waar de Parrotia persica nog meer te vinden is in Amsterdam kunt u zien op de Amsterdamse Bomen website, of opzoeken in het Amsterdams Bomenboek. Aan de hand van de arborist de parken en lanen bekijken is een leuke manier om de stad te verkennen.