Nazomer

De Acanthus waar we uitgebreid over vertelden in juni van 2007, blijft een blikvanger in de zijtuin.

Ondanks veel wind, en af en toe regen is de tuin nog altijd de moeite van het bekijken waard.
Van de rozen zijn het met name de Troika en Metro die de natte weken goed kunnen doorstaan.


Het is een hele kunst om een tijdstip uit te kiezen om het gras te maaien. Het moet het liefst een dag droog zijn geweest.
Nu de tuin steeds groener wordt komt wit het beste uit, zoals bijvoorbeeld de witte anemonen, de Hosta Plantiginea, en de Cimicifuga Ramosa die met mooi decoratief blad nog lekker ruikt ook. En niet te vergeten de groep van de rozen Maria Mathilde. ( zie 2de foto 2624).

Acanthus Spinosus

Reeds in de 4de en 5de eeuw voor Chr. gebruikten de oude Grieken het Acanthus blad als voorbeeld voor decoratie van Korintische tempels, friezen en zuilen. De geschulpte vorm van het blad helpt de plant te overleven in een warme droge omgeving, minder blad oppervlakte betekent immers minder verdamping. Het blad staat dan ook symbool voor het eeuwige leven.

Soms wordt de acanthus vergeleken met berenklauw, die in de berm als onkruid opschiet, en waarvan aanraking lelijke blaren kan veroorzaken.

In het Grieks betekent 'acantha' stekel en 'acanthos' berenklauw (moeten we daarbij denken aan gemeen lange nagels en een harige poot?). Arctos verwijst naar Grote en Kleine Beer. Dit zijn aardige voorbeelden hoe een lettertje hier en daar een groot verschil kan maken.

Vermoedelijk staat het woord voor de klauw van de beer in Griekenland niet voor de plant 'berenklauw' zoals wij die hier kennen.

Graag vernemen we wat u er van vindt d.m.v. de 'comment' hieronder.

Foto © J.Dijkema

Klik op foto voor grotere afbeelding.