Helleboris Foetidus

Een aantal foto's om te laten zien wat er zo onder en rond de kastanjeboom groeit.

Helleborus foetidus

Groenblijvende varens, Taxus cuspidata, hulst en buxus.

Helleborus foetidus in blad.

Helleboris Niger

De Helleboris niger doet het mooi in een vaas bij onze achterdeur. We kochten de plantjes een week voor de Kerst bij de supermarkt voor € 2,50 per stuk. Deze al lang geleden gecultiveerde Helleboris is een leuke vorstindicator in de winter. Als het 'snachts gevroren heeft hangen de bloemstengels naar beneden, vriest het niet meer, dan gaan de stengels weer rechtop staan. De bloei gaat rustig verder. De Helleboris niger werd naar west Europa gebracht door Pierre Belon [1517-1564]. Deze dokter/ botanist, een combinatie die in die tijd gebruikelijk was, werd door de Franse koning Henri II op expeditie gestuurd naar het Midden- Oosten. Na tal van avonturen (door piraten overvallen, zonder kleren, maar wel met de gevonden zaden, achtergelaten in de woestijn) bracht hij uiteindelijk de Helleboris niger naar Parijs. Hoewel men geneeskrachtige werking aan de plant toeschreef is deze Helleboris niger zéér giftig!
Januari en februari zijn echt dé Helleboris maanden.

Helleborus Orientalis

Deze prachtige foto van de Helleborus orientalis, of 'Plant of Merit' is gemaakt door onze tuinvrouw Mariet, in haar eigen tuin. De onzen bloeien nog niet.

Rozen in de Winter

Na een koude winternacht lijkt het wel of we "Icing on the cake", hebben. In dit geval is de cake het buxushaagje in de rozentuin.

Beukenhaag

Beukenhagen zijn eigenlijk het hele jaar mooi. Ze sluiten bij ons zowel de achtertuin als de voortuin af. Wij moeten een van de kleinkinderen eens aan het tellen krijgen.
De haag moet samengesteld zijn uit wel meer dan 500 beukjes die ieder jaar weer keurig worden gensnoeid op 1,80 m. hoogte.
In plaats van Mariënhof zou de tuin beter Beukenhof kunnen heten.
Klik vooral op de foto's voor een grotere afbeelding!

Herfst en Winter

Ruwe Berk

Betula utilis Jacquemontii

De uit de Himalaya afkomstige Betula utilis Jacquemontii doet het goed in vol zonlicht, en doet het prima op vochtige grond. Wij hebben er een bosje van in de tuin.

Avontuurlijke Plantenbeschouwing

Bezoek de tuin tijdens Open Tuindagen of na afspraak
Gedurende de maanden juni en juli opent Rijksmonument de Mariënhof wederom de poort voor bezoekers aan de landschapstuin.

Een avonturierlijke plantenbeschouwing speciaal voor groepen en tuinclubs.
Tuin en plantliefhebbers die nieuwsgierig zijn naar de herkomst van de flora in de tuin van de Mariënhof, zullen de verhaalkunst van hun gastheer en gids Meinoud Dijkema zeker weten te waarderen. Als enthousiaste leunstoelreiziger put Dijkema uit zijn op flora en fauna gerichtte bibliotheek, en vertelt hij over de avonturiers van weleer met name de plantvinders, die vanaf 1600 in China, en/ of in Noord America op zoek gingen naar noviteiten voor botanische tuinen. Ook de latere kwekers, van wie rijke particulieren planten konden kopen, komen aan bod.

Een rondleiding door de tuin is een reis in de geschiedenis.
Deze geheel nieuw samengestelde rondleiding, speciaal gericht op groepen, is zeker de moeite waard voor een ieder die geniet van het uiteindelijk resultaat: uitheemse planten in het Nederlands landschap.

Data voor de Open Tuindagen 2009
6 en 7 plus 27 en 28 juni, en 18 en 19 juli.
Entree: € 2,50 per persoon.

Privee rondleidingen voor groepen en individuele bezoekers
Entree € 3,50 per persoon.
Bel om een afspraak te maken: 0229 201065

De Familie Dijkema heet u graag welkom tussen 11 en 16.00 uur.
Tuin van de Mariënhof, Dorpsstraat 24, 1679 GB Midwoud, N.H.

Een Gelukkig en Groeizaam 2009

Deze kaart vergeven van de klavertjes vier (of klavertje viers?) werd zo'n 100 jaar geleden gestuurd aan een kleine Janneman. Klik vooral op het plaatje voor een grotere afbeelding, de details zijn prachtig.

Een heel Gelukkig Nieuwjaar gewenst aan al onze virtuele en IRL bezoekers, vrienden, kennissen en familieleden.

Paulownia in de winter

Tijdens de lange winteravonden zitten we vaak met onze neus in een goed boek. Heerlijk om daar weer alle tijd voor te hebben. Toch kijken we nu reeds uit naar januari wanneer de dagen weer gaan lengen, en we sneeuwklokjes kunnen verwachten.

Op de foto zijn aan de tak van de Paulonia behalve de zaden van de vorige bloei, ook de bloemknoppen voor de volgende al te zien. Als het niet te hard gaat vriezen hebben in mei weer een prachtige bloeiende boom.
In juni, tijdens de eerste Open Tuindagen van 2009 zal daar nog vol op van te genieten zijn!

Vooralsnog iedereen een fijne decembermaand gewenst.

Saphora Japonica Pendula

Hierbij een foto van onze oude en grillig gevormde Sophora japonica 'Pendula' ook bekend als Weeping Scholar Tree, in een winter's sneeuwlandschap. Door de sneeuwbedekte bast lijkt het wel een treurberk. Deze boomsoort is van orgine afkomstig uit China en Korea en heeft flink heet weer nodig om bloesems te kunnen produceren.

Een prachtige 90-jarige Treurhoningboom, zoals de Sophora japonica 'Pendula' in de volksmond genoemd wordt is in Arnhem te vinden. Een tijdje geleden is deze boom, die voor het Musis Sacrum stond, dertig meter verder op geplaatst.

Ook in de tuin van Kasteel-Museum Sypesteyn in Loosdrecht, is de Japanese Pagoda Tree, zoals de boom daar genoemd wordt, te zien.

Kluiten in Cairo

Wat is het wereld wijde web toch iets moois!
Terwijl wij hier in ons huis in de Noord-Hollandse polder zitten wordt ons blog bezocht door iemand uit Cairo die geGoogled heeft naar 'kluiten en plant'. Dat weten we dankzij de "Live Traffic Feed" van Feedjit, te zien in de rechterkolom, onder de links en het archief van ons blog.

Door op de hyperlink "Watch in Real Time" te klikken komen we op de website van Feedjit, en zo kunnen we zien waar onze virtuele bezoekers vandaan komen en ook waar ze naar op zoek waren.
Iemand in Cairo (Al Qahirah) was dus op zoek naar kluiten en plant, klikken we op die hyperlink, dan worden we naar de Arabisch/ Nederlandse Google site (waar teksten vanaf de rechtse kantlijn naar links worden afgebeeld) geleid alwaar een link naar het blog van de Marienhoftuin de vijfde plaats van boven had ingenomen. "Had", omdat ondertussen al weer veel informatie is toegevoegd en ons blog niet meer op de 5de plaats staat!

Ook kunnen we zien dat de bezoeker vervolgens ons blog verlaat via de link van De Bomenstichting, die op ons blog in de rechterkolom onder "LINKS" en subcategorie 'referenties' staat. Hoera, iemand is verder op weg geholpen (hopen we dan maar).

Zo maken we allemaal fantastische wereld wijde reizen, en komen we telkens meer te weten over van allerlei. Online worden we zelden met een kluitje het riet ingestuurd, althans zo lijkt dat. Of elk antwoord dat we online vinden te vertrouwen is, dat is de vraag, een ieder kan uiteindelijk wat dan ook beweren!

Daarom is het geen gek idee om de 'feiten' zoals die op verschillende websites worden verkondigd te toetsen.

In de VS doet men dat bij de bibliothecarissen, want dat zijn mensen die niet pretenderen iets zelf te weten, maar altijd naar de ware bron gaan. Waar gaan mensen in andere landen te rade? Als het bij Google is, laten we dan hopen dat er een "second" en "third opinion" wordt bekeken!

Dit is een disclaimer voor ons blog.
Ook wij hebben de wijsheid niet in pacht.
Wat op dit blog verkondigd wordt werkt voor ons, maar we staan niet in voor de gevolgen wanneer iemand anders uitprobeert wat wij hebben gedaan.

Mocht bijvoorbeeld het recept voor aardpeer dat u dankzij ons blog vond niet zo lekker uit de pan komen, of de Quercus rubra het in uw poldertuin niet zo goed doen, neem het ons dan alstublieft niet kwalijk.

Perspectief in de Tuin

Deze foto is genomen op 14 november, vandaag ligt er sneeuw!.

Vanuit het keukenraam zagen we een dag na de aanplant van de nieuwe bomen, onze huis-sperwer al in de top van de Quercus rubra zitten. Inderdaad, op de foto is de vogel gevlogen! De boom is een waardig vervanger van onze helaas in het voorjaar ter ziele gegane Liriodendron. Onze Quercus rubra staat 3 meter dichter naar het huis toe, dus hoger en droger. We vertrouwen erop dat alle bomen goed zullen aanslaan. In ieder geval is het nu al een mooi gezicht om de tijdelijke leegte opgeheven te zien. De Quercus rubra is nog geen windbreker, maar wel een blikvanger. Het is opvallend hoezeer de positie van planten en bomen in de tuin het perspectief van het totaalbeeld bepaalt!

De laatste dagen stond er een fikse noordwester, die sneeuw en hagel bracht. Er ligt nog wat sneeuw maar dat zal wel snel verdwijnen. Omdat we nu niets kunnen doen in de tuin, hebben we onze winterbezigheden weer opgevat. Lezen, kasten opruimen, schilderen, en het maken van een gedetailleerde beschrijving van bomen in onze tuin. We zitten dus weer met de neus in de boeken!

Gefrituurde Heliant

Grappig, we kregen net dankzij MergenMetz een recept voor gefrituurde heliant gepresenteerd, en dachten dat het om het frituren van de bloem ging, zoals bij de bloesem van de courgette, maar nee hoor, het ging om de knol, oftewel de aardpeer waar we het net uitgebreid over gehad hebben.

Bomen Planten in de Polder

Op de 13de was het eindelijk zover, onze nieuwe bomen zouden 'thuis komen' en in de grond worden gezet. Het had de dagen ervoor ontzettend geregend, de gemalen leken het nauwelijks te kunnen bolwerken, en het waterpeil in West Friesland stond erg hoog. Misschien dat er nu toch een molen gaat komen in Medemblik?

Gelukkig was het droog op donderdagmorgen. Om 8.15 uur stond Jelle met zijn tractor en een aanhanger met kraantje op rupsbanden klaar op de oprijlaan. Even later arriveerde Piet Schilder, die hovenier is te Weere, met zijn vrachtwagen waarop 10 palen, 8 zakken potgrond, en twee eiken van het type Quercus Palutrus oftewel moeraseik en in Amerika Pin Oak. Met 5-6 meter hoogte, een stamomtrek van 28 cm. en kluiten van wel 300 kg. echte giganten (in spee). Na overleg werd een grotere kraan gehaald, want het kraan-tje van Jelle was niet opgewassen tegen onze uit de kluiten gewassen nieuwelingen.

Nadat de gaten gegraven waren, kwam de vrachtwagen van de Firma Van den Berk met de meerstammige Quercus palustrus en de mooie Quercus rubra, beiden zo’n 6 meter hoog. Met veel gemanoeuvreer kwamen de bomen op hun plaats en werden de bomen van de Firma Van den Berk ondergronds verankerd.

Om 16.30 uur was het hele karwei geklaard.

Quercus Robur Fastigiata en Metasequoia

Hierbij de Quercus Robur Fastigiata (mondvol heh! zeg maar (rijzige) Engelse eikenboom) in al zijn glorie! De foto is genomen vanuit de rozentuin. Aan de rechterkant staat de Metasequoia. Beiden zijn in 1979 aangeplant. Dat wil wel groeien. Deze foto met mooie herfsttooi, is nog net voor de weersverandering genomen.

Boeken over Plantvinders en Avonturiers

Een paar dagen geleden noemden we Samual Champlain nog als degeen die de aardpeer voor het eerst heeft beschreven, en nu blijkt er net een nieuw boek over de man de zijn uitgegeven: 'Champlain's Dream' dat in de New York Times wordt besproken.
Mocht u bij de NY Times stuiten op boodschap dat u zich moet registreren, om het stuk te kunnen lezen, dat is een fluitje van een cent, maar kost geen soe.

Een ander leuk boek voor mensen die van avonturiersverhalen houden, is van Von Hagen South America Called Them - Negentiende eeuwse reisverhalen door ondermeer Von Humbolt.

Een andere aanrader is A Species of Eternity door Joseph Kastner, wat voor een redelijke prijs te koop is bij AbeBooks.

Om een overzicht te krijgen van de geschiedenis van plantenzoekers in het Nederlands bevelen we van harte Anne Troelstra's Tijgers op de Ararat aan. Er staat ook een prima en zeer uitgebreide literatuurlijst in die kan helpen de kennis verder te verdiepen.

Voor tuinliefhebbers die willen weten waar hun heesters ed. vandaan komen is een goed boek: The Plants That Shaped our Gardens door David Stuart.

Naschrift 30 september, 2013.
Het hart van alle dingen, een roman van Elizabeth Gilbert over Henry Whittaker, zijn Nederlandse vrouw en met name hun erfgename en dochter Alma lijkt een goede toevoeging aan deze lijst.

Helianthus Tuberosus, Topinambour, Aardpeer

Ongewassen aardperen.

Waar de Quercus palustris komt te staan, stond tijdelijk een groepje van de Helianthus tuberosus, oftewel Aardpeer, die we nu gerooid hebben. De oogst heeft ± 4 kilo knollen opgeleverd.

Wij hebben aardperen verleden jaar voor het eerst gegeten toen onze oudste dochter een maaltje meenam uit Frankrijk waar ze redelijk populair zijn in de keuken, en onder de naam Topinamboer in de supermarkt verkrijgbaar.
Tijdens de oorlog nam de topinambour in Frankrijk de plaats in van aardappelen, omdat die zo duur of niet te krijgen waren.

Er zijn legio recepten, van van puree tot lekkere soep à la Wolfram Siebeck (met dank aan medeblogger Udge) zelfs salade. Vers gepeld en geschaafd doet de topinambour denken aan 'water chestnut', zoals die in de Chinese keuken wordt gebruikt, licht zoet en knapperig.

In Nederland is de Jeruzalemartisjok, zoals ze ook genoemd worden vrijwel onbekend, maar toch wel te vinden met name in de biodynamische winkel.
De Belgische biodynamische groentenkwekerij Wassende Maan geeft een paar aardige recepten voor deze, in onze keuken vrijwel onbekende knol.

Evenals de aardappel, en de sweet potato is de aardpeer afkomstig uit Noord Amerika. De yam die vaak verward wordt met de sweet potato is vanuit Afrika in de Amerika's terecht gekomen, en behoort to een ander gewas.

De Helianthus tuberosus werd voor het eerst beschreven door Samuel de Champlain die hem in 1605 bij de Huron Indianen ontdekte. Aan de aardpeer wordt evenals aan de yam grotere voedingswaarde toegekend dan aan onze welbekende aardappel.

Wij hadden de knollen in een verloren hoek geplant, maar door de habitus —de plant heeft veel weg van de zonnebloem— is ze geschikter als windsingel in de moestuin. In de zomer verschijnen de vrolijk gele bloemen, en in de herfst waren onze planten wel 2.5 meter hoog en nu dus de oogst, een krat knollen. Het blijft een feest om te rooien, want wat is leuker dan de manier waarop iets zich in de natuur vermenigvuldigd. Je stopt één aardappel of knol (of een stuk er van), één teentje knoflook in de grond en wat krijg je terug? Een maaltje piepers of een knoflookbol! Fantastisch niet?

Ontvangstpoort

13 November verwachten we de Quercus rubra en de Quercus palustris Ze moeten door de bovenstaande poort!

In augustus bezochten we Boomkwekerij Gebroeders van den Berk in Sint Oedenrode om een paar uit de kluiten gewassen bomen uit te zoeken. We behoren niet meer tot de jongsten, en wilden graag meteen een paar flinke exemplaren, ondermeer voor op de plek waar onze mooie tulpenboom was gevallen.
Van den Berk levert bijzonder goed advies (noem het kraamzorg) voor het planten van een boom.

Liquidambar, Tuja's en Cotinus Grace

Wat een genot is het om buiten te zijn en de parchtige kleuren in de tuin te zien op een mooie herfstdag!
De boom in herfstpracht tussen de grote Tuja's is een 20 jaar oude Liquidambar, de heester uiterst rechts op de foto is een Cotinus Grace
Peter Dummor, verantwoordelijk voor de creatie van deze hybride noemde de plant naar zijn vrouw. 'Grace' is een hybride van de Aziatische Cotinus coggygria, oftewel de 'Smoke Tree', en de noord Americaanse Cotinus obovatus.

Liquidambar Styraciflua Worplesdon

De Liquidambar styraciflua Worplesdon blijft wat kleiner en slanker dan de 'gewone' Liquidambar styracililia. Hoewel deze boom in het engels (American) Sweetgum genoemd wordt, kun je van de afscheiding van de bast geen kauwgum maken, maar wel … schoensmeer.
Als je de bladeren kneust en over je schoenen smeert en ze daarna met een lap uitwrijft glmmen ze mooi. Dus wanneer je in de tuin staat en vergeten bent je schoenen te poetsen, hup naar de bladeren van de Amberboom, zoals wij de Worplesdon in Nederland noemen. De Lyquidambar Worplesdon verkleurt vroeger en egaler rood dan de oorspronkelijke Liquidambar styraciflua.

Close-up foto van bladeren met dank aan Find-me-plants. Klik op plaatje voor meer informatie over The FMP Boys en hun zucht naar koek en sopie.

Parrotia Persica - Perzisch IJzerhout

Onze Parrotia persica is dicht omringd door andere bomen, toch geeft deze foto nog een aardig beeld van de prachtige herfstkleuren die niet onderdoen voor die van de Acers.
Volgens sommige bronnen zoals bijvoorbeeld Barb blijft de Parrotia persica een vrij kleine boom (5-8 m.). Een bezoekje aan Barb's L'atelier Vert is overigens zeker de moeite waard. Ze schrijft lyrisch over haar passie voor fauna en flora. En de foto die ze bij haar verhaal over de Parrotia persica plaatst toont de prachtige rode bloesems, die in het voorjaar te verwachten zijn.

Greenbeam Pro vermeldt toch nog een aardige hoogte van zo'n 12 meter. Ons exemplaar van dit schitterende lid van de hamamelis familie bleef een tijd echt klein, maar er lijkt na twee jaar toch sprake te zijn van een groeispurt.

De Parrotia persica komt u raadt het al, uit Iran (bij de Caspische zee) en is in Nederland dan ook bekend als Perzisch IJzerhout. Toch herkennen we ons fiere boompje niet in de bijzonder wild om zich heen grijpende monsters in het Sonsbeeckpark in Breda. Aan het eind van een reeks foto's van de winters naakte bomen op de CuBra site (Cultureel Brabant) is ook weer het mooie rode bloemsempje te bewonderen.

Dat 'wilde' is wat gebeurd wanneer je de onderste takken niet snoeit, dat is ook goed te zien op de foto's van het Perzisch IJzerhout in het Amsterdams Westerpark. Waar de Parrotia persica nog meer te vinden is in Amsterdam kunt u zien op de Amsterdamse Bomen website, of opzoeken in het Amsterdams Bomenboek. Aan de hand van de arborist de parken en lanen bekijken is een leuke manier om de stad te verkennen.

Ellen Ann Wilmott

De wat excentrieke tuinvrouw en horticulturiste Ellen Ann Wilmott (1860-1934) ontving van E.H. Wilson (de beroemde plantvinder) zaden uit west China van de Ceratostigma en via haar zijn deze heestertjes ook in onze tuin terecht gekomen.

Het verhaal gaat dat Ellen Ann op haar zevende verjaardag van haar grootmoeder een cheque ontving voor 1,000 U.K. pound. Een bedrag waar in die tijd een jong gezin een jaar lang goed van had kunnen leven. Daar Mr. en Mw. Willmott niet slecht bij kas waren kon het verjaardagsgeld aan bloemen en dergelijken worden besteed. The rest is history

Mevrouw Willmot had een prachtige tuin vol aparte heesters en vaste planten op het buiten van de familie in Essex. Voor 1914 had ze 100 tuinlieden in dienst! Helaas verloor ze door haar ongeremde tuinpassie in onbezonnen uitgaven haar fortuin, en stierf verarmd, met nog maar twee tuinlieden, en een tuin in verval, maar wel beroemd.

Het huis van de familie Wilmott staat er niet meer, maar gelukkig is Waverly Place onder de hoede genomen door de Essex Wildlife Trust. Dit resulteert in restoratie van wat was en zorg voor achterstallig en voortdurend onderhoud. Waverly Place is nu een 'reserve' waar vogels en planten weelderig tieren.

Ceratostigma willmottianum en Aconitum carmichaelii

De herfsttuin blijft toch een lust voor het oog. Misschien wat minder uitbundig dan in het voorjaar en de zomer maar met prachtige harmonische kleuren. Op deze foto Is een groep van de heester Ceratostigma willmottianum ‘Ann’s Blue Bush’ en een groep Aconitum carmichaelii tezien. Beide bloeien vanaf september. We hebben er dus lang plezier van.

Dankzij horticulturiste Ellen Ann Wilmott (1860-1934) die van E.H. Wilson (de beroemde plantvinder) zaden ontving van de uit west China afkomstige Ceratostigmaen, zijn deze heestertjes ook in onze tuin terecht gekomen.

Leycisteria Bloeit Langdurig

De Leycisteria begon in juli met bloeien en bloeit nog steeds.

Anemone Honorine Jobert

De Anemone Honorine Jobert bloeit van september tot en met oktober en is een geweldige blikvanger.

Robinia Frisia in Herfstgeel

Overzichtsfoto van de zijtuin gezien vanuit de rozentuin. De gele boom is de Robinia frisia die al weken prachtig geel staat te zijn.

Osmanthus Fragrans

Momenteel vertoont deze niet helemaal winterharde heester heerlijk ruikende bkoemetjes. Al vijf jaar toont onze Osmanthus fragrans zomer en winter het mooie donkergroen blad. Daarnaast hebben we nog twee andere groenblijvende heesters, de Osmanthus ilicifolius en Osmanthus burkwoodii

William & John Bartram Plant Ontdekkingsreizigers

William Bartram trad in zijn vader John's voetsporen en John Bartram, spoorde zijn (vijfde) zoon aan om gedetailleerde reisverslagen te maken. Travels Through North and South Carolina, Georgia, East and West Florida, the Cherokee Country, the Extensive Territories of the Muscogulges or Creek Confederacy, and the Country of the Chactaws is dan ook prachtig geillustreerd door de auteur zelf. Èn afgaand op stukjes op de website heel goed liederlijk leesvoer voor liefhebbers van avontuurlijke reisverhalen.


De Travels of William Bartram zijn in 2007 warempel her-uitgegeven met commentaar van hedendaagse vakbroeders.
ISBN-10: 1602066884
ISBN-13: 9781602066885
Format: Paperback
Page Number: 436
Publisher: Cosimo Classics
Publication Date: 31-05-2007

Tip: Bestelt bij de bookdepository betaalt u geen portokosten.

John Bartram the elder zelf (zijn zoon John begon een botanisch bedrijf) heeft ook reisverslagen geschreven, minder goed onderlegd dan zijn zoon William bleef het daarbij.

Clerodendron Trichotomum

In het najaar, als het niet constant regent, valt er veel te genieten in de
tuin. Een vervolg op de in het najaar bloeiende heesters.


Vruchtjes van de Clerodendron

De Clerodendron trichotonum draagt in het Engels de prachtige naam Harlequin Glorybower dat is wel wat anders dan Pindakaas of Kansenboom zoals wij die pracht plant en boom in het Nederlands noemen!

Deze grote heester (± 3 meter) is van origine uit de provincie Sichuan in China afkomstig. Vanaf eind augustus staat ze in de bloei, met trossen witte, welriekende bloemetjes, met rode kelkblaadjes. Daarna verschijnen blauwe bessen, gevat in een rode vijf-puntige ster (printen, uitvergroten en we zijn klaar voor de Kerst).

Clerodendron Trichotomum

Onze boomvariant van de Clerodendron trichotonumis nu ongeveer 4 meter hoog. Deze variant bloeit wat later dan de struik en draagt geen bessen.









Detail

Hydrangea Quercifolia

De Eikenbladhortensia oftewel de Hydrangea quercifolia met mooie witte bloemen (die tegen het einde van de bloei rose worden) en een prachtige herfstkleur, is binnen de hortensiafamilie onze favoriet. Deze soort komt van oorsprong uit de zuidoostenlijke hoek van de Verenigde Staten, van North Carolina tot Tennessee, en van Florida tot Louisiana.

Dat deze prachtige plant in west Europa terecht is gekomen hebben we te danken aan William Bartram (1739-1823) de vijfde zoon van de botanist John Bartram, die deze Snow Queen hydrangea vanuit hun thuisbasis Pennsylvenia naar Engeland stuurde.

De handnijverheid beoefenende lui onder de tuinierders willen zich nog wel eens werpen op het drogen van blaadjes en bloesems. De hydrangea leent zich daar zeer goed voor. Er zijn verschillende manieren om een zo mooi mogelijk resultaat te bewerkstellingen.

Wij houden ons tijdens de herfst en wintermaanden bij schilderen en lezen.

Een echte aanrader is: A Plantman's Paradise: Travels in China van Roy Lancaster. Hij beschrijft in het boek hoe hij met andere expeditieleden de reizen van beroemde "plant finders" nareist. Heel boeiend!

Tip: Engelstalige boeken kunt u heel economisch (want zonder dat porto wordt berekend) bestellen bij www.bookdepository.com NIet alleen daarom voordelig, het bookdepository levert sowieso tegen scherpe prijzen!

Acanthus en Quercus Robur Fastigiata

De Acanthus is nog altijd beeld bepalend onder de Quercus Robur Fastigiata.

Herfstlicht

Typisch laag invallend herfstlicht in de zijtuin.
Op de voorgrond rechts Juniperus, links Miscantus. Daarachter in de sliert de rozen Maria Mathilde en Cosmea rond de Fagus Sylvatica Dawyck Gold.

Cimacifuga

Klik, zoals bij alle foto's, voor grotere afbeelding op het plaatje.

Het duurt even voor de Cimacifuga goed aanslaat. Maar dan: Heerlijk ruikende bloemen, en mooi blad. Ook geschikt om achter in de border te zetten. Wordt ruim 1,50 meter hoog, en bloeit vanaf augustus.

Nieuwe Aanplant

Dat er na het rooien van de pruimenbomen in april 2007 niets was dan een veld, is nu nauwelijks te geloven.
Op de voorgrond staat een gele Catalpa daarnaast de Budleya japonica, en helenium en een Parottia (die er al stond) daarachter een Coryrilus maxima. In totaal staan er drie Corilussen. Verder een Tillia, een Koelreuteria, en een Davidii involucrata die er nu drie jaar staat. Door overal zonnebloemen en Oost-indischekers tussen te plaatsen is het een weelderig geheel geworden.

Over de Laatste Open Tuindagen

Nadat we afgelopen vrijdag de hele dag al regen hadden gehad, bleef het ook op zaterdagmorgen flink door gutsten.
We hebben telkens de verlepte, ternedergeslagen rozen weggeknipt, en toen het weer droog was stond de rest van de rozentuin er toch weer prachtig bij, zoals de Pristine, een van origine uit Amerika afkomstige roos (daar zo geliefd omdat het hert er niets van moet weten, en de roos dus laat staan).

Op zondag was was het prachtig zonnig weer, wel fris met maar 17ºC!
Ondanks het feit dat het Open Monumentendag was en veel mensen hun heil binnen de open monumenten zochten kregen we toch nog 32 mensen die de tuin van ons Rijkmonument kwamen bezoeken. Niet erg veel, maar wel allemaal echte belangstellende tuin enthousiasten.

Ook zagen we een Engelssprekende dame verschijnen met fototas en statief, die graag wilde fotograferen. Zij bleek een Deense fotojournaliste te zijn die voor een Deens tijdschrift een reportage van Nederlandse tuinen maakte. Ze heeft de hele middag gefotografeerd. Het was leuk met haar te praten over Nederlandse en Deense tuinen. Ze vertelde naar Nederland te zijn gekomen speciaal om de structuur van de tuinen te bekijken. In Denemarken schijnt daar niet veel aandacht aan gegeven te worden. Ze vond onze tuin erg mooi qua 'design'. Dus misschien is de Tuin van de Mariënhof volgend jaar in een Deens tuintijdschrift te bekijken!

Nu het Open Tuinseizoen voorbij is zijn we meteen begonnen met het verplanten.
Het werk van een tuinier is nooit gedaan! En zelfs wanneer de winterstilte koning is, dan weten we ons toch nog op de een of andere manier met de tuin bezig te houden. Al is het maar door mooie momenten vast te leggen in een schilderij, of door nieuwe plannetjes te smeden op papier, of zoals sommige zeer handige mensen, rozen te maken uit koffiefilters.

Zelf Rozen Maken

Photo courtesy Cassie Chappel
Echt of niet?

Aan het einde van de nazomer, met de herfst in zicht, beginnen we alweer te denken aan bezigheden binnenshuis die toch iets met de tuin te maken hebben. We kunnen ons weer gaan toeleggen op het plannen op papier van veranderingen in de tuin, maar ook op het schilderen van al wat we fotografisch, of in gedachten alleen hebben vastgelegd de afgelopen maanden in de tuin.

Er zijn er die prachtige dingen vouwen uit de omhulsels van theezakjes, en er zijn er die schitterende rozen maken uit koffiefilters. Dat laatste willen we u niet onthouden.

Cassie Mae Chappell van Mommy makes Roses en Martha Stewart maken in een Martha's TV show rozen van koffiefilters. Het filmpje is het bekijken waard. Je weet niet wat je ziet.

Laatste Open Tuindagen in September 2008

We zijn klaar voor het bezoek tijdens het laatste Open tuin weekeinde van dit jaar, op 13 en 14 september. We duimen voor mooi weer. Voor kijkers zit het tuinseizoen er op. Voor ons begint het snoeien, opruimen, en planten voor het volgende jaar.

Vooralsnog heten we u graag welkom op de 13de of 14de.
Tuin van de Mariënhof, Midwouder Dorpsstraat 24, 1679 GB Midwoud. Telefoon: 0229 201065

Niet ver van Midwoud is ook de tuin van de familie Meeuwes, met grote natuurlijke vijvers en borders ingedeeld op kleur- en schaduwgedeelten, gesitueerd aan de rand van het monumentendorp Twis te bewonderen.
Adres: Zuiderweg 6, 1674 PR Opperdoes. Telefoon: 0227-542569/ 06-23679269.

Het beste blog - BOB

Als u een regelmatige gast bent op dit blog waar we behalve wederwaardigheden in de Tuin van de Mariënhof ook links leggen naar andere interesante web sites die met tuinieren te maken hebben, dan bezoekt u wellicht ook andere blogs.

De Wereldomroep kondigde op 31 augustus aan dat de Blogwedstrijd ‘BOBs’ (The Best of Blogs) weer van start was gegaan.
Bij Blogologie het zeer succesvolle Belgische blog over alles dat met 'web logs' te maken heeft, kunt u er in de post van 5 september meer over lezen. En als u de link naar de BOB's volgt kunt u uw stem uitbrengen op uw favoriet!

Nazomer

De Acanthus waar we uitgebreid over vertelden in juni van 2007, blijft een blikvanger in de zijtuin.

Ondanks veel wind, en af en toe regen is de tuin nog altijd de moeite van het bekijken waard.
Van de rozen zijn het met name de Troika en Metro die de natte weken goed kunnen doorstaan.


Het is een hele kunst om een tijdstip uit te kiezen om het gras te maaien. Het moet het liefst een dag droog zijn geweest.
Nu de tuin steeds groener wordt komt wit het beste uit, zoals bijvoorbeeld de witte anemonen, de Hosta Plantiginea, en de Cimicifuga Ramosa die met mooi decoratief blad nog lekker ruikt ook. En niet te vergeten de groep van de rozen Maria Mathilde. ( zie 2de foto 2624).

Rosa moyesii - Moyes Rose

De van origine uit west China afkomstige Rosa moyesii toont in de zomer grote open bloesems, en krijgt daarna flesvormige rozenbottels.